تبليغاتX
همچون کوچه ای بی انتها
    
آغاز از پایان آغاز می شود
 
سال 1386 هم با همه خوبی ها و بدیهاش ،با همه زشتی ها و زیبائیهاش ،با همه مهربانیها و نامهربانیهاش،با همه غم ها و شادی هاش....'گذشت
 
  عمر عجب می گذرد....
بهارش که برایم تماما خاطره بود و خاطره ماند

31 فروردین، روزی که سحرم تنها همدم تنهاییهایم برای مدتی از پیش من رفت ....

تابستانش که پر از کتاب و نویسندگی و ... طنز گونه بود
 
رمضانش که زیاد دلچسب نبود ..... چون الهه ،الهه نبود

قدرش هم قدر نبود...
پائیزش که فراموش نشدنی بود ..

کار در پترو سیستم که اتفاقات خوب و بد را برایم رقم زد....

لحظات باور نکردنی
استفاءکاری

گناهان 86 زیاد بود....خیلی هم زیاد

  استغفر الله ربی و اتوب و الیه....

 درون سینه ام دردی است خونبار

 
که همچون گریه می گیرد گلویم را

غمی آشفته

دردی گل آلود

نمی دانم چه می خواهم بگویم



 
+ نوشته شده در چهارشنبه 29 اسفند1386ساعت 2:37 بعد از ظهر توسط الهه رهبر |

سردی این نگاه و بشکن  فاصله سزای ما نیست

                                      واسه همیشه این جدایی حق ما نیست......

                 بودن تو ،آرزومه حتی واسه یه لحظه .......................می میرم بی تو .. .

  خوندن من یه بهانه است یه سرود عاشقانه است ...
                                                                   من برات ترانه میگم
تا بدونی که باهاتم تا خود دلیل بودنم
                                                                  بی تو شب،سحر نمیشه
                                           می میرم بی تو .......

من عشقت رو به همه دنیا نمی دم 
                                                            حتی یادت رو به کوه و دریا نمی دم
با تو می مونم واسه همیشه ......

              اگه دنیا بخواد من و تو تنها بمونیم...
                                                                     واست می میرم...........

                                     جواب دنیا رو میدم      

خاطرات تو رو چه خوب چه بد حک می کنم ..................

                                                         توی تنهاییام فقط به تو فکر می کنم

                          با تو می مونم واسه همیشه
                                                                        
                                                        
                                                                                    
+ نوشته شده در یکشنبه 26 اسفند1386ساعت 11:45 بعد از ظهر توسط الهه رهبر |

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

وقتی از همه چیز و همه کس نا امید می شی

وقتی که از خدا روی برگردوندی...

وقتی گناهایی رو انجام دادی که خدا از تو  یکی انتظار نداشته

وقتی از تمام کرده هات پشیمون میشی

وقتی هیچ راه برگشتی نداری و تو خیال خودت میگی :

امام رضا هم دیگه تو رو آهوی خودش نمی دونه

دیگه حتی روت نمی شه رو به درگاه خدا بایستی و با هاش حرف بزنی

روت نمی شه به امام رضا بگی که خیلی دلت هواشو کرده

با تمام گناهایی که انجام دادی

با همه اصراری که به کار خودت داشتی

در اوج نا امیدی............................

یه هو می بینی یه کسی مثل خدا وجود داره

یه هو میبینی یه کسی مثل امام رضا بازم می خواد تو رو ببینه

و شاید  با همه کارها یی که کردی هنوز تو رو آهو ی خودش می دونه و دوست داره تو ببینه ..........................

هنوز نور هست ....

هنوز نگاه مهربان خدا بر کوچه الهه هست

امیدوارم این نور باشد تا................

+ نوشته شده در پنجشنبه 9 اسفند1386ساعت 10:40 بعد از ظهر توسط الهه رهبر |